NOTÌZIAS E CONTOS “Mi paret de non los àere, non mi los sento a beru. Finas sa die chi apo giòmpidu sos annos non mi so mancu emotzionada, est istada una die comente a un’àtera” rispondet in custa manera tia Giuanna Maria Taglioli a chie li preguntat comente si sentit como chi at 100 annos.
Arribare a unu sèculu de vida est una cosa de importu mannu pro una persone e pro sa comunidade in ue istat, e in custos ùrtimos tempos in Uddusò sunt a fiotu sos antzianos chi sunt acudidos a custu traguardu.
Su 29 de su mese de santu gaine est tocadu a tia Giuanna Maria e a sos amigos e parentes su còmpitu de fàghere festa pro sos 100 annos de custa fèmina allegra, ischidada e cun un’inteligèntzia chi faghet restare a buca aberta.
Tia Giuanna Maria naschet in Uddusò su 29 de santu gaine de su 1923, fiza de Isidoro Taglioli e de Ninna Canu, in una famìlia de ùndighi fizos crèschidos e pesados in su bighinadu de bolostris.
Comente in totus sas famìlias numerosas tocat de si mòvere pro pòdere campare cun dignidade e onore e Giuanna difatis non aspetat chi sa fortuna pioat dae s’aera e cun sas sorres Caderina e Rosina cumintzat a cosire, e totas tres diventant sartas ispantosas chi ant cosidu bestires de onzi modu e manera pro paesanos e istranzos.
A 25 annos si cojuat cun Giuanne Saba e resessint a pesare una famìlia a ispantu de sa terra, cun bator fizos unu menzus de s’àteru chi cun traballos e istùdios s’ant dadu onore in totu sa Sardigna. Difatis dae su cojuiu cun Giuanne naschent Tonino, Teresa, Tasia, Mariolino chi sunt s’orgòlliu mannu de custa fèmina chi los at bidos crèschere e diventare persones de importu mannu in su caminu chi ant detzisu de leare.
Como a 100 annos sa vida sua passat serena in sas domos de sos fizos e si movet cun trancuillidade dae Uddusò e sa Gaddura a segunda de in ue a gana de istare. Fèmina de àteros tempos dae sa cale totu cantos amus carchi cosa de imparare.
“Sa vida cheret passada cun serenidade, sas caddas non serbint a nudda ca in sa vida b’at dies bonas e dies malas ma tocat de las leare comente benint, ca sa trancuillidade est sa cosa chi faghet campare bene sas persones” custas sas paràulas sàbias de una fèmina chi in unu sèculu nd’at coladu de onzi manera, a chie li preguntat comente si faghet a arribare a cussa edade.
